Kanji 漢字

Słowo 漢字(かんじ) w dosłownym tłumaczeniu to „znaki Hanów”. Znaki kanji przybyły do Japonii z Chin, jednakże używane były wyłączenie dla ich wartości fonetycznej, z pomięciem znaczenia znaku. Posługiwano się słowami rdzennie japońskimi, mimo że do ich zapisu używano chińskich znaków. Większość znaków kanji posiada dwa czytania: czytanie japońskie 訓読み(くんよみ) lub sinojapońskie  音読み (おんよみ). W wyniku tego większość znaków ma po kilka, a nawet kilkanaście czytań japońskich i sinojapońskich. Istnieje też trzeci i czwarty sposób czytania znaków – trzeci, zwany jako 名乗り(なのり), występuje w przypadku kiedy dany znak czyta się inaczej niż zwykle, przeważnie w nazwisku lub nazwie miejsca. Czwartym sposobem jest ateji i oznacza całkowicie inną od przyjętej formę odczytu znaku lub złożenia znaków. Oprócz tego znaki kanji posiadają klasyfikacje na dwie grupy znaków, znaki ikoniczne i znaki arbitralne. Ikoniczne znaki to takie, które przypominają swoją formę to, co ma oznaczać w swojej warstwie fizycznej. Wśród nich wyróżniamy znaki tzw. 象形文字(しょうけいもじ)piktogramy, które zostały wykształcone z prostych obrazków przedstawiających obiekty świata fizycznego np. 日, 木, 山 . Oprócz tego są jeszcze znaki przedstawiające pojęcia abstrakcyjne trudne do wyrażenia w formie graficznej, piktogramy abstrakcyjne np. 一, 二, 三,  上, 下, nazywane 指示文字(しじもじ). Oraz  会意文字(かいいもじ)złożenia sematyczno-sematyzne: złożone z kilku komponentów, których znaczenia razem tworzą nowe pojęcia np. 休, 好, 鳴.  Znaki arbitralne to są znaki, gdzie znaczenie jest z góry ustalone do danej formy fizycznej np.  式- ceremonia.  Obecnie po ostatniej reformie systemu pisma w Japonii  w 2014 roku lista 常用漢字(じょうようかんじ), czyli znaki codziennego użytku została powiększona do 2,136 znaków.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *